D'66 en VVD klankborden met Heerlense middenstand over de toekomst van Heerlen

Ondanks alle negativiteit van de laatste tijd over de toekomst van Heerlen als koopcentrum gingen tijdens een mini-symposium afgelopen dinsdag ook positieve geluiden door de microfoons en geluidboxen van de filmzaal in het Glaspaleis.

Op initiatief van de lokale VVD en D'66 kon een flink aantal belangstellenden haar visie komen 'pitchen' over de ontwikkeling van het centrum van Heerlen. Vooral het geloof in de wat kleinere en specialistische winkeltjes, de 'couleur locale' zou een tegenhanger kunnen zijn tegen de gevolgen van veranderd koopgedrag, winkelfaillissementen en het internetshoppen.

Tevens werden de lokale bestuurders opgeroepen om eens dringend na te denken over vrij parkeren in het centrum en wat besluitvaardiger te gaan optreden.

Drie gastsprekers verzorgden een inleiding voor dit mini-symposium, waarna Wil Houben de discussie onder de aanwezigen begeleidde en aanzwengelde.

De aftrap deed Jos Gadet, hoofdplanoloog van de gemeente Amsterdam, die het belang van een sterk geconcentreerd centrum benadrukte. Heerlen zou nog meer dan nu het koopcentrum van de regio Parkstad moeten worden, en daarvoor meer aantrekkelijk moeten worden voor bewoners. De nieuwe generaties willen juist wonen in of aan de rand van het centrum waar het allemaal te doen. Maak het voor die groep dus aantrekkelijk om er te gaan wonen, betoogde Gadet. Zorg voor woningen, cultureel aanbod, evenementen, maar vooral ook voor openbaar groen, parkjes en andere ontmoetingsruimten. Het weghalen van de studenten uit het centrum door de scholen naar de buitenkant van Heerlen te verplaatsen noemde hij een grote blunder, die eigenlijk zo snel mogelijk hersteld zou moeten worden.

Daarna ging Bas Schoonderwoerd, directeur van de Parkstad Limburg Theaters (PLT) in op de omwenteling in het denken. Blijf niet voortborduren op hoe de situatie nu is, maar zet in op de situatie die je voor ogen hebt. Durf daarin keuzes te maken, zoals ze ook succesvol bij PLT hebben gedaan dat inmiddels is uitgegroeid tot een toonaangevend en gerespecteerd theater in Nederland.

Afsluitend inleider was Frans Voncken, de "bakker die geen bakker wilde worden", die enthousiast als middenstander en nog altijd trotse Heerlenaar vooral mogelijkheden ziet door meer 'Parkstedelijke' samenwerking. Waarbij iedere gemeente elkaar weliswaar het individuele succes moet gunnen, maar dan onder de noemer van Parkstad. Want zowel de ondernemers als de consumenten zijn door de welvaart van de mijnindustrie verwend geweest, iedere stad en ieder dorp had zijn eigen voorzieningen en winkels. Die tijd is passé, maar de verbondenheid onder de bevolking is er volgens Voncken nog steeds. Als de politieke partijen eens wat meer gingen samenwerken, als de dialogen open en eerlijk gevoerd gaan worden, als we niet achterom blijven kijken maar leren van onze fouten en de realiteit van de dag onder ogen zien in plaats van terug te blijven vallen op achterhaalde prognoses, dan kunnen we er met z'n allen iets moois van maken in Heerlen en Parkstad. "Waarbij we de broek moeten aantrekken die ons past." Daarbij is in de ogen van Voncken in sommige gevallen een iets meer dwingende regie van de overheid helemaal niet verkeerd.

Kortom, er is een eerlijke samenwerking nodig, en een visie die snel moet worden verwezenlijkt. Want het schort nogal eens aan daadkrachtige snelle besluitvorming. "Als bakker Kengen en ik net zo langzaam brood bakken als de besluitvorming verloopt, dan hadden we morgen allemaal geen brood."