Vandaag zijn wij te gast bij een van de pioniers op het gebied van de internetfarmacie. En tevens een van de medeoprichters van Europa's grootste internetapotheek DocMorris. We praten met Jacques Waterval over zijn heden, verleden en de toekomst.
Wie is Jacques Waterval?
"Ik ben een geboren en getogen Heerlenaar. Geboren op 1 augustus 1963. Ik heb met heel veel plezier gewoond aan de Willemstraat in de wijk Schandelen, waar mijn ouders een bedrijf hadden. Later zijn wij verhuisd naar Welten waar mijn broer het bedrijf van mijn ouders nog steeds voortzet. Ik ben 26 jaar gelukkig getrouwd met Gaby en samen hebben wij drie kinderen.
Onze zoon Maxim (22) studeert werktuigbouwkunde bij Fontys Hogeschool in Eindhoven en loopt sinds februari 2017 stage bij ENGIE Services Nederland NV. Dochter Renée (20) studeert aan Zuyd Hogeschool, international business en is sinds een paar dagen weer terug van een stage in Kaapstad Zuid-Afrika. En dochter Julie (18) studeert HAVO aan het Stella Maris College Meerssen en heeft de ambities om verder te studeren in textiel-management en organisatie. Dat heeft ze vast van mij, lacht Jacques! Nee, geen van onze kinderen wil mijn opvolger worden. Gelukkig maar. Weliswaar is de inhoudelijke functie binnen de gezondheidszorg van de apotheker de laatste jaren ten goede veranderd, toch blijf ik het werken in de farmacie zien als missionariswerk op gezondheidsgebied."
Ook over Gaby, zijn echtgenote, is hij open. "Gaby is niet alleen echtgenote en moeder, maar ook mijn steun en toeverlaat. Zij is fysiotherapeute, en jarenlang eigenaar geweest van kinderkledingzaak Capolino in Heerlen. Nu is zij terug in het vak fysiotherapie, met als specialisme oncologie. Daarnaast is zij maatschappelijk actief, ik heb enorm veel respect voor haar!"
Opleidingen en maatschappelijke loopbaan
"Na de lagere school ben ik naar het Bernardinuscollege gegaan waar ik het atheneum diploma heb gehaald. Om vervolgens niet echt te weten wat ik wilde gaan studeren: tropische plantenkunde in Wageningen, uitgeloot voor geneeskunde, belastingadviseur bij het toenmalige Begijn & Sneep aan de Akerstraat in Heerlen. Om uiteindelijk te gaan studeren aan de Rijks Universiteit Utrecht voor apotheker."
Dan ontvouwt zich een indrukwekkend verhaal over zijn maatschappelijke loopbaan. In de jaren `90 was Jacques secretaris bij de KNMP, Koninklijke Nederlands Maatschappij ter bevordering der Pharmacie, de beroeps- en brancheorganisatie voor apothekers.Daar kreeg hij op een dag de vraag of er in Limburg apotheken te koop waren. Nadat hij de vraagsteller in eerste instantie had verwezen naar het telefoonboek was zijn interesse toch gewekt.
Want wat was het geval: in die tijd verkochten Nederlandse apothekers langs de Duitse grens aan Duitse cliënten. Hierin zag de in een Nederlandse apotheek geïnteresseerde vraagsteller een mogelijkheid om dat binnen heel Duitsland te gaan doen. In eerste instantie had die persoon dat op een andere manier (per brief en fax via Engeland) op touw gezet, maar daarna kwamen ze er al snel achter dat voor deze 'handel' een apotheek nodig was. Toentertijd stelde Jacques Waterval zich ook regelmatig de vraag of hij voor de zorg of voor het ondernemerschap/handel zou kiezen. Een vraag die hij oploste door voor de combinatie ervan te kiezen. En zo ging het balletje rollen.
DocMorris
Na een aantal gesprekken kwam hij onder andere in contact met Ralf Däinghaus. Samen met een financieel expert gingen zij op zoek naar de juiste formule en een goede opzet. En binnen no-time zat Jacques samen met zijn echtgenote Gaby in Hamburg, werden er handtekeningen gezet, was DocMorris een feit en Jacques mede-eigenaar van een internetapotheek. Hij was al apotheker, en vanaf toen ook nog eens internet entrepreneur.
DocMorris werd met veel tam/tam op de Duitse markt gepresenteerd. Met enorme protesten en tegenwerking van de Duitse apothekers als gevolg, protesten die tot op de dag van vandaag nog steeds te horen zijn.
De start werd gemaakt vanuit zijn apotheek in Kerkrade. Vervolgens verhuisde DocMorris via Landgraaf naar Heerlen. Dat de apotheek in de Heerlense regio moest komen was voor Jacques vanzelfsprekend, Heerlen lag binnen Europa, maar vooral voor Duitsland, enorm gunstig voor de activiteiten die zij gingen uitvoeren. Daarbij was het ook nog eens goed voor de werkgelegenheid in deze regio!
Twee gegevens waren van belang. Vanuit Nederland mochten geneesmiddelen naar Duitsland worden verstuurd in het kader van 'vrij verkeer van goederen'. Daarnaast hoefden Nederlandse apothekers zich niet te houden aan de vaste prijsafspraken voor geneesmiddelen die ze in Duitsland hanteerden, Nederlandse apothekers waren daarvan vrijgesteld. Hierdoor kon DocMorris geneesmiddelen gunstiger aanbieden aan Duitse patiënten. En zo ontstond een fenomeen dat niet meer was tegen te houden. De perfecte formule was geboren: 'tegen gunstige prijzen geneesmiddelen aan huis geleverd krijgen'.
Keerzijde
"Maar het succes had ook een keerzijde. Naast de vele rechtszaken, die vaak op persoonlijke titel werden gevoerd, werd ik op een gegeven moment voor een ander dilemma geplaatst. De oud-eigenaar van de apotheek in Kerkrade wilde de eindverantwoording voor de apotheek niet meer dragen. Dat hield voor mij in dat ik mijn diploma, wat gekoppeld was aan DocMorris, zou moeten inzetten voor de apotheek in Kerkrade. Daarnaast werd in Duitsland de druk op het initiatief internetapotheken alleen maar groter. Het succes was er, maar de weerstand ook. En dat kwam op mijn schouders terecht.
In 2003 besloot ik dan ook om mijn functie als directielid bij DocMorris neer te leggen, en ben ik binnen de organisatie andere activiteiten gaan uitvoeren. Zoals het opzetten van de kwaliteitsbewaking. In 2005 heb ik definitief afscheid genomen van DocMorris. Alleen behield ik toen nog mijn aandelenpakket bij DocMorris, tot er in 2008 een gehele overname kwam van DocMorris en toen werden mijn aandelen verkocht."
ZZP'er
"Vanaf 2005 tot en met 2013 ben ik actief geweest als ZZP’er. In die periode werkte ik voor diverse apotheken en andere organisaties."
Anekdotisch is het verhaal over zijn tijd waarin hij ingehuurd was door Kruidvat om te mogelijkheid van een postorderbedrijf te onderzoeken waarmee de activiteiten op het gebied van geneesmiddelen konden worden uitgebreid. "Een heel jaar lang hebben we met drie apothekers uiteindelijk 4 recepten als apotheek uitgeleverd. En die recepten waren van onszelf."
Er volgen nog meer verhalen over bedrijven waarvoor Jacques in die periode actief is geweest. Waaronder de Mediq apotheken in Heerlerheide, Meezenbroek, Hoensbroek en Waubach.
"In 2013 werd ik benaderd door de in Heerlen op C-Mill gevestigde internet apotheek Vitalsana uit Duitsland", vervolgt Jacques. "Met het verzoek of ik vervanger wilde worden van de apotheker, die met zwangerschapsverlof ging. Die samenwerking is zo goed bevallen dat het moederbedrijf in Duitsland mij vroeg om als bedrijfsleider binnen hun organisatie te gaan functioneren. Zo ben ik dus bij Vitalsana de verantwoordelijke apotheker geworden. Dit is weer een pracht van een uitdaging."
Binnen onze organisatie zijn de medewerkers het allerbelangrijkste!
Wat is het verschil tussen Nederland en Duitsland betreffende leiding van een apotheek?
"In Nederland is het zo dat bijvoorbeeld een slager eigenaar kan zijn van een apotheek. Hij dient dan alleen een apotheker in dienst te hebben. In Duitsland moet de apotheker absoluut een meerderheidsbelang in de apotheek bezitten."
Hoe zou je jezelf willen omschrijven, als apotheker of als ondernemer?
"Als openbare apotheker heb ik mijn eigen stijl ontwikkeld. Naar patiënten toe gaan en ze inlichten over hun medicatie, dat is echt mijn ding. Want patiënten weten heel vaak niet wat zij slikken.
Ondernemen is mij met de paplepel ingegeven. Ik ben een onrustige ondernemer, die steeds zoekt naar kansen. Die steeds met nieuwe ideeën bezig is, die ik dan initieer en vervolgens ga ik weer op zoek naar nieuwe uitdagingen. Vandaar ook dat onrustige. Maar ik hoop dat ik ook eens mijn rust vind. Heel eerlijk, genieten van wat ik wél heb is voor mij moeilijk, ik blijf constant bezig met zoeken naar nieuwe uitdagingen. Dat zit in mijn karakter. Gelukkig stuurt Gaby mij hierin regelmatig bij!"
Dan iets heel anders. Je bent geboren en getogen Heerlenaar, hoe kijk je naar de ontwikkelingen in de stad?
"Wij wonen weliswaar in Meerssen maar komen regelmatig in Heerlen. Ik werk heel plezierig in Heerlen. Koffie of een wijntje drinken bij Bracke of bij de Klinge, het is jammer dat de oude locatie van Bijsmans gesloten is. Bij brasserie de Mijnstreek en Café Fuerte Real prikken we graag een vorkje.
Omdat we ook in Maastricht komen kunnen we een vergelijking maken met Heerlen. Wat dan opvalt is dat er in Maastricht heel weinig leegstand is, in tegenstelling tot Heerlen. Heerlen timmert wel goed aan de weg, op het gebied van cultuur. Er is een prima beleid en visie, compliment aan onder andere Bas Schoonderwoerd, maar ook aan het Glaspaleis dat het goed doet!
Kijk je naar de leefbaarheid in de stad dan is mijn conclusie dat Heerlen niet meer het Heerlen uit de jaren 70 is. Maar dat is een trend die je in meerdere steden ziet. Vooruitgang houd je immers niet tegen. Maar of je in Heerlen van een vooruitgang kunt spreken? Mijn mening over het beleid in Heerlen, maar ook van andere gemeentes en de landelijke politiek, is dat er te weinig ondernemers in het college of de raad zitten.
Ik ben benieuwd naar de verdere ontwikkelingen binnen de stad, zoals Maankwartier of 't Loon.
Als wij echter op een gegeven moment op een leeftijd komen om kleiner te gaan wonen, dan is Heerlen voor ons beiden een goede optie. Met voor mij Luik als een goede tweede optie. Maar ik ben en blijf een Heerlenaar!"
En dan de vragen van .....
1. Karakter?
Ik kan slecht tegen mijn verlies.
2. Levensmotto?
Dat verandert nog weleens, samen sterk! Ik heb helemaal niets met populisme en individualiseren. Sociaal is voor mij in het café elkaar recht in de ogen kijken en zo contact maken.
3. Bewondering voor?
Mijn oom Hubert, die zich helemaal wegcijfert voor zijn schoonzus!
4. Spijt van?
Dat ik soms ter goeder trouw ben, soms aan projecten begin die geen positieve energie brengen.
5. Angst voor?
Angst voor de verkiezingen, niet alleen in Nederland maar ook in het buitenland. Dat de Europese Unie uit elkaar zal vallen. Maar ook voor het ouder worden, je bent dan niet meer zo onbevangen. Onbevangenheid brengt je immers ook kansen.
6. Hobby's?
Daar kom ik niet aan toe, maar kunst kijken en verzamelen dat is wel mijn grootste hobby! Met name Limburgse kunstenaars, ik noem bijvoorbeeld de werken van de kunstenaars 'Les deux garcon' uit Landgraaf.
7. Ambities?
Dat Vitalsana ook een bepalende speler wordt op de farmaciemarkt.
8. Carnaval of winterstop?
Carnaval, alleen (nogmaals), jammer dat de oude locatie van Bijsmans gesloten is.
9. Slechte eigenschap?
Ongeduldig.
10. Schouwburg, boek of film?
Film, meestal ga ik met Gaby naar het filmhuis Lumiére in Maastricht. Laatste film was "La La Land", een Amerikaanse dramedy – musicalfilm.
11. Avondje stappen of etentje?
Etentje .
12. Bier, water of wijntje?
Wijntje.
13. Wie zijn je voorbeelden?
Mijn vader, als mens en als ondernemer.
14. Krijg inspiratie van?
Van de artikelen in de krant, daar krijg ik inspiratie van, daarom ben ik nog steeds geabonneerd op de Limburger.
15. Wat zou je absoluut nog eens willen doen?
Nóg eens willen trouwen, ik ben nu 26 jaar getrouwd met Gaby maar ik weet niet of zij dit ook wil, (lachend) ik durf het haar niet te vragen...
16. Ultieme doelstelling?
Om samen gelukkig en gezond oud te worden.
17. Tot slot, waar zien wij je over 10 jaar?
Ik hoop gezellig met vrienden op een terras bij Bracke met een lekker pilsje, en ik hoop dan opa te zijn.
Het was een bijzondere ontmoeting met een aimabele, charmante ondernemer met een gedreven en zelfverzekerde uitstraling. Iemand die enorm trots is op zijn gezin en het sociale hoog in het vaandel heeft staan. Iets wat hij van zijn moeder heeft meegekregen, die heel erg sociaal was en altijd een luisterend oor had voor wie dan ook.
Jacques Waterval, een ondernemer en mens die ondanks alles wat hij bereikt heeft blijft zoeken naar nieuwe uitdagingen.
En hij is en blijft een Heerlenaar!
Tekst en interview: Hein Smith